Blog o psychoterapii

Przygotowywałem się, aby zamknąć gabinet i opuścić na dzisiaj praktykę, gdy moja sekretarka powiadomiła mnie, że jednak z moich klientek jest w poczekalni, ma atak histerycznej paniki i prosi o sesję ze mną. Był to dla mnie swego rodzaju szok, gdyż myślałem, że klientka ta robi duże postępy. Kazałem sekretarce od razu ją wpuścić.

To już ponad 20 lat powracania z letnich wakacji, powrotu do przyjmowania klientów. Obudziłem się dziś rano, wciąż nie wybudzony z mojego bajkowego życia i przypomniałem sobie, że moje własne zniecierpliwienie, pozornie stłumione, jest bardzo bliskie powierzchni świadomości. Gdy psychicznie przygotowuję się do powrotu do pracy, pojawiają się obrazy i wspomnienia z poprzednich lat: na początku mojej kariery nerwowo zastanawiałem się, czy klienci do mnie wrócą.