Gdy ukochana osoba popełnia samobójstwo: pomoc w ujęciu REBT

"W zasadzie nie ma niczego, co by mnie bardziej radowało, niż zagłębianie się w dobry i trudny problem." Albert Ellis. Jego pewność—niektórzy by powiedzieli arogancja—pozwala mu konfrontować klientów i ich wierzenia, by pokazać im co jest racjonalne a co nie.

Albert Ellis urodził się w Pittsburgh w 1913 i dorastał w Nowym Jorku. Jak sam mówi, jego trudne dzieciństwo ukształtowało go na "upartego i stanowczego myśliciela." Poważne schorzenie nerek przekierowało jego zainteresowania ze sportu na książki, a rozłam w jego rodzinie (jego rodzice rozwiedli się gdy miał 12 lat) skierowało go na próby zrozumienia innych. Ellis skończył szkołę wyższą w 1934 z dyplomem biznesu i administracji w City University of New York. Jego pierwsze kroki w świecie biznesu były w firmie produkującej spodnie, którą zaczął z bratem. W 1938 został managerem firmy inoowacyjno-podarunkowej.

Ellis przeznaczył większość wolnego czasu na pisanie krótkich opowieści, nowel, poezji humorystycznej książek non-fiction. Gdy miał około 28 lat, ukończył prawie 2 tuziny manuskryptów, ale nie był w stanie ich opublikować.

W 1942 wrócił do szkoły, uczęszczając na specjalizację kliniczno-psychologiczną w Columbii. Zaczął prywatną praktykę na pół etatu i zajął się problemami rodzinnymi i seksualnymi na krótko po tym, jak otrzymał swój dyplom w 1943. W tym czasie Columbia przyznała mu doktorat, a w 1947 Ellis uwierzył, że psychoanaliza jest najgłębszą i najbardziej efektywną formą terapii. Zdecydował, że będzie ćwiczył analizę i  "stanie się wyjątkowym psychoanalitykiem w ciągu kilku lat." Instytuty psychoanalityczne odmawiały przyjmowania uczniów bez doktoratów, ale znalazł analityka w grupie Karen Horney, który zgodził się z nim pracować. Ellis ukończył pełną analizę i zaczął praktykować klasyczną psychoanalizę pod kierownictwem swojego nauczyciela.

W późnych latach 40-tych nauczał na Rutgers i New York University, był starszym psychologiem w Northern New Jersey Mental Hygiene Clinic. Został także głównym psychologiem w New Jersey Diagnostic Center a następnie na New Jersey Department of Institutions and Agencies. Ale wiara Ellis'a w psychoanalizę się gwałtownie łamała. Odkrył, ze gdy widział klienta raz na tydzień albo na 2, rozwijali się tak samo jak widywani codziennie. Zaczął być bardziej aktywny, częściej się wtrącał i interpretował bezpośrednio, tak jak to robił podczas rozmów o problemach rodzinnych i seksualnych. Poprawa stanu klienta następowała szybciej niż podczas pasywnej psychoanalizy. Rozwiązał wiele swoich problemów czytając filozofie Epikura, Marka Aureliusza, Spinozy i Bertranda Russela, zaczął uczyć swoich klientów zasad, które zadziałały na niego.

W 1955 Ellis porzucił całkowicie psychoanalizę i skupił się na zmianie zachowań ludzi przez wychodzenie naprzeciw ich irracjonalnym poglądom i nakłanianiem ich do przyjęcia bardziej racjonalnych. Ta rola bardziej mu pasowała i mógł być bardziej szczery w stosunku do siebie. "Gdy stałem się racjonalny-emotywny," powiedział, "moja osobowość naprawdę zaczęła wibrować."

Opublikował swoją pierwszą książkę o REBT, How to Live with a Neurotic, w 1957. Dwa lata później zorganizował Institute for Rational Living, gdzie prowadził warsztaty by uczyć swoich zasad innych terapeutów. The Art and Science of Love, jego pierwsza książka, która odniosła prawdziwy sukces, ukazała się w 1960, a obecnie ma opublikowane 54 książki i ponad 600 artykułów o REBT, seksie i małżeństwie. Jest obecnie prezydentem Institute for Rational-Emotive Therapy in New York, który oferuje pełny program treningowy i prowadzi dużą klinikę psychologiczną.

"Kocham swoją pracę i pracuję nad tą miłością," mówi Ellis. "To jest sekret mojego obecnego, niezwykle radosnego stanu."

Większość z powyższego skopiowana za pozwoleniem Albert Ellis Institute website.